Torres de Oeste

As Torres de Oeste, tamén coñecidas polo seu nome medieval latino de Castellum Honesti, son os restos dunha fortaleza situada na parroquia de Santa Baia de Oeste, no concello pontevedrés de Catoira, na desembocadura do río Ulla, no fondo da ría de Arousa. O recinto, de orixe prerromana e romana, converteuse entre os séculos IX e XII no principal baluarte defensivo da comarca fronte ás incursións normandas e sarracenas que buscaban chegar a Santiago de Compostela remontando o Ulla, e por esa razón a Historia Compostelana referiuse a el coma "chave e selo de Galicia". Do recinto orixinal, que chegou a contar con sete torres distribuídas nun perímetro amurallado, consérvanse hoxe dúas torres de fábrica prerrománica, os alicerces doutra e unha capela románica do século XII dedicada ao apóstolo Santiago. As Torres de Oeste foron declaradas monumento histórico-artístico pertencente ao Tesouro Artístico Nacional mediante decreto do 3 de xuño de 1931, condición que as converteu automaticamente en ben de interese cultural coa entrada en vigor da lexislación galega de patrimonio. Desde 1961 acollen cada primeiro domingo de agosto a Romaría Viquinga de Catoira, declarada festa de interese turístico internacional, e desde 2021 contan cun centro de interpretación propio, o Centro de Activación Cultural Torres de Oeste.

Texto da Wikipédia em galego, com licença CC BY-SA. Ver o artigo completo ↗