Chan do Cereixo

Chan do Cereixo é un xacemento arqueolóxico datado no Plistoceno medio situado nunha paraxe natural do mesmo nome localizada na extrema suroeste do concello de Gondomar. Forma parte do conxunto de achados paleolíticos pertencentes ás primeiras poboacións de homínidos en territorios da actual Galicia, cunha antigüidade estimada entre os 300 e 200 mil anos. Ocupa aproximadamente 130 ha e está situado a 340 msnm no lugar coñecido como Alto dos Valados (Santa Baia das Donas). Localizado estratéxicamente entre as concas do Río Miño e do Río Miñor, foi ocupado temporalmente e en diversas ocasións por diferentes comunidades de humanos ao longo de centos de miles de anos. En diversos traballos arqueolóxicos atopáronse ferramentas paleolíticas, un posible poboamento neolítico, unha pequena estación de arte rupestre , restos do período Calcolítico e da Idade do Bronce, así como vestixios da época de romanización. == Descrición == A morfoloxía do xacemento é case rectangular, cunhas dimensións aproximadas de 1 800 m de ancho por 600 m de largo. Asentado principalmente en terras actualmente administradas pola Comunidade de Montes Veciñais de Santa Baia das Donas e unha pequena extensión sur na veciña Pinzás, no concello de Tomiño e ao leste da parroquia de Mañufe.Está limitado ao norte polos Cotos Acevedo e Figueira, a aldea d'A Portavedra e o Outeiro da Vaca (tamén coñecido como Outeiro das Mos). Ao leste polos Montes de Couso, dos Remedios e Pedras Redondas. Ao oeste os Altos da Groba e ao sur as terras de Pinzás. O xacemento ten accesos naturais polo oeste coa Serra da Groba e o Océano Atlántico. Polo noroeste coas terras do val do río Miñor e polo sueste cos vales interiores de Tomiño e Tebra cara á conca do río Miño. Este pequeno altiplano converteuse nun paso natural para as poboacións prehistóricas entre as terras da foz do Miño e as do Miñor, cun percorrido non superior aos 25 km. Rodeado de pequenas elevacións ao noroeste, nordeste e leste, é unha zona de recepción hídrica das augas de altura, asegurando a súa presenza ao longo do ano. Incrementa esta presenza de auga a existencia dunha pequena canle fluvial no noroeste, coñecida como Río Cereixo que rega a zona. Estas condicións topográficas e hidrográficas permitiron a formación de varios ecosistemas como turbeiras, prados, monte baixo e bosque con abundante fauna o que favoreceu a ocupación humana deste territorio. == Descubrimento == O descubrimento deste xacemento tivo lugar na década de 1970 por parte do arquitecto Jaime Garrido Rodríguez. Durante sete anos Garrido recolleu próximo a 200 pezas postas ao descuberto pola remocións de terras para unha repoboación forestal no Alto dos Valados. Nese momento o achado recibiu o nome de xacemento paleolítico da Portavedra, por situarse ao pé desa pequena aldea do concello de Gondomar. Ademais da recolección de pezas, Garrido efectuou un detallado informe das súas observacións, puntos onde se atoparon os materiais e descrición xeral da zona do xacemento. O informe coas súas conclusións publicouse co título "Nueva Estación Paleolítica en Portavedra, Gondomar" == Primeiros estudos arqueolóxicos. == En 1981 o arqueólogo Julio Vidal Encinas fixo unha análise tipolóxica de parte do conxunto de pezas recollidas por Garrido. Neste estudo as industrias serán adscritas á cultura achelense do Paleolítico inferior. A investigación de Vidal Encinas será publicada baixo o título "La industria lítica de la estación achelense de Portavedra, Gondomar (Pontevedra)". O devandito estudo abrangue 88 pezas, nas que distingue 20 cantos tallados, 24 fendedores e 44 bifaces. Posteriormente, Jaime Garrido repartirá o conxunto de materias atopados en Chan do Cereixo entre o Museo Provincial de Pontevedra (a maior parte) e o Museo do Pobo Galego.…

Texto de Wikipedia en gallego, con licencia CC BY-SA. Ver el artículo completo ↗