Museo Catedralicio de Ourense

O Museo Catedralicio de Ourense, situado no interior da Catedral, contén unha completa mostra de arte sacra. A súa orixe hai que atrasala ata 1944 cando se decidiu acometer as obras necesarias que permitisen a exhibición das pezas que conservaba a Catedral. As obras foron levadas a cabo polos arquitectos Luis Menéndez Pidal e Francisco Pons Sorolla, sendo inaugurado en 1954. En 1992 foi reestruturado e ampliado, e existe o proxecto dunha nova ampliación que ocuparía a anexa capela de San Xoán, a antiga escola da Catedral e un patio para expoñer as obras epigráficas. O Museo está situado no ángulo formado pola nave maior e o brazo sur do transepto, e ocupa as dependencias que se construíron do inacabado claustro gótico (popularmente coñecido como Claustra Nova), con pinturas murais das últimas décadas do século XV ou moi primeiros anos do XVI . Accédese desde a nave da Epístola, a través dunha porta con arco conopial cara á nave e románica cara ao interior; esta segunda mostra no seu tímpano un Agnus Dei con dous anxos turiferarios. Así, as dúas salas do Museo posúen unha serie moi interesante de capiteis e ménsulas con escenas de caza, animais mitolóxicos, figuras humanas e motivos vexetais.

Texte de Wikipédia en galicien, sous licence CC BY-SA. Lire l'article complet ↗